Remigiusz Kaczmarek/Jerzy Oses

W imię moje na chorych będę kłaść ręce, a ci odzyskają zdrowie” - to cytat z Ewangelii wg. św Marka. W miniony czwartek 11 lutego o godz. 10.00 w naszym kościele celebrowana była Msza św. w intencji ludzi chorych. Tego dnia bowiem obchodzimy „Światowy Dzień Chorego”, a w tym roku było to już po raz osiemnasty. Dzień ten został ustanowiony przez Ojca Świętego Jana Pawła II, 13 maja 1992 roku. Było to dokładnie w 75 rocznicę „Objawień Fatimskich” oraz w 11 rocznicę zamachu na życie Papieża Polaka.

W słowach, jakie skierował wtenczas w liście do przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia kardynała Fiorenzo Angeliniego zawarł cały sens i istotę tego święta. Od tego momentu jest ono obchodzone corocznie, a jego datę wyznaczono właśnie na dzień 11 lutego na pamiątkę, kiedy to Kościół Powszechny wspomina również pierwsze objawienie Maryi w Lourdes, gdzie pielgrzymują tysiące chorych prosząc Matkę Boską o pomoc w niedoli i uzdrowienie z choroby. Eucharystia w naszej świątyni została połączona z udzieleniem Sakramentu Namaszczenia Chorych. We mszy wzięła udział liczna grupa ludzi, którzy na co dzień zmagają się z chorobą i cierpieniem. Warto wspomnieć, że do tej pory ogólnoświatowe obchody tego Dnia odbywały się, co roku w którymś z sanktuariów maryjnych, jakie są rozsiane po całej ziemi. Do tej pory tymi centralnymi miejscami uroczystości były: 1993 - Lourdes (Francja); 1994 - Jasna Góra - Częstochowa; 1995 - Jamusukro (Wybrzeże Kości Słoniowej); 1996 - Guadalupe (Meksyk); 1997 - Fatima (Portugalia); 1998 - Loreto (Włochy); 1999 - Harissa (Liban); 2000 - Rzym - połączone z Jubileuszem Chorych; 2001 - Sydney (Australia); 2002 - Vailankamy (Indie); 2003 - Waszyngton (USA); 2004 - Lourdes (Francja); 2005 - Jaunde (Kamerun); 2006 - Adelajda (Australia); 2007 - Seul (Korea Płd.). W 2008 r., z racji 150 rocznicy objawień w Lourdes, Światowy Dzień Chorego obchodzono ponownie tam. Od roku 2007 decyzją Ojca Świętego Benedykta XVI uroczysta światowa celebra Dnia Chorego odbywa się co 3 lata, na wzór Światowych Dni Rodziny i Młodzieży. Pozostawiono natomiast coroczne obchody, które każda diecezja celebruje we własnym zakresie znając realia ludzi chorych.

Ludzie chorzy często zadają sobie pytania, "...dlaczego to ja choruję ?", "...dlaczego mnie to dotknęło ? "...za jakie grzechy muszę tak cierpieć ? Nie znamy odpowiedzi na te pytania, ale czyż nie jest tak, że często spoglądając na kogoś dotkniętego chorobą pomyślimy egoistycznie,  „...dobrze że to mnie nie spotkało”. Zapewne wielu tak myśli, jednak mało kto przyjmuje myśl, że być może dzięki cierpieniu innych my możemy być zdrowi. Wielu ludzi wierzących i cierpiących dla Chrystusa ofiaruje swoje cierpienia w intencji ludzi zdrowych. Modlą się za członków swoich rodzin, sąsiadów, znajomych ofiarując swoje cierpienie z nadzieją na to, że Bóg będzie łaskawszy dla innych. Dlatego zamiast patrzeć na chorych z politowaniem, czy nawet niekiedy z pogardą, warto zastanowić się nad tym, czy nie trzeba by przystanąć i powiedzieć dziękuję. Wszystkim chorym życzymy rychłego powrotu do zdrowia i wytrwałości w wierze, bo wiara czyni cuda. Ileż to razy słyszeliśmy jak mówił Jezus "...Twoja wiara cię uzdrowiła"